حس پوچ, تمام نمی شوم چرا?

همه ما در لحظاتی محزون و گرفته ایم. روزهایی که حس پوچی در وجودمان رخنه می کند. و ما غرق بدبینی و حس طعنه و تمسخر می شویم. روزهایی که اعتقادمان را به عشق از دست می دهیم. و احساس اینکه در نهایت همه چیز روبراه خواهد بود را نیز کاملا از دست می دهیم. در چنین لحظاتی شنیدن صدای ضعیف و بی ثبات کودکی که نوای دلنشین می خواند, نعمت است.

ابر ابله, ص 202


Sent from Mailbox

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s