دغدغه ی این هفته

مساله ی بغرنجی برام پیش اومده, اونم اینه که پنج شنبه و جمعه روز ازمون, روز سرنوشت, روز کنکور, و من حتی برای دل خوش کنکی خودم بلد نیستم محض رضای خدا یه تست رو هم بزنم, همین الان داشتم به کتاب هوش مصنوعی ام نگاه می کردم, فقط داشتم بهش نگاه می کردم, می ترسیدم بازش کنم و با انبوهی از جملات و تعریف ها و حل المسائل ها مواجه بشم, که متاسفانه هیچ کدومشون یادم نیست, حتی بلد نبودم یه الگوریتم آ استار حل کنم,
لازمه این رو هم بگم که این از علاقه ام به هوش مصنوعی نیست که فقط هوش مصنوعی دغدغه ام باشه, این از اونجایی نشات می گیره که کتاب دیگه ای ندارم تا لاش رو باز کنم, اینم اگر جلومه, واسه اینه که به خانواده ام بگم نگاه کنین من دارم درس می خونم شب و روز, برام دعا کنین.
ارادتمند آسیه.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s